Contactgegevens
Christiaan Kannemansstraat 24
5246 AM Den Bosch-Hintham
Tel. 073 - 6416666
info@dierenkliniekhoogveld.nl
144 red een dier
| Normale bevalling hond |
|
Voor veel hondenbezitters is een nestje fokken het meest spannende en vertederende wat ze met hun hond kunnen meemaken. Naast veel plezier en energie is ook kennis nodig om deze bijzondere gebeurtenis te begeleiden. De eigenaar moet de rol op zich nemen van de reu en roedelgenoten en ‘meemoederen’. Hoe lang? De tijd vanaf het moment dat de teef gedekt is tot aan de geboorte duurt gemiddeld 9 weken (=63 dagen). Maar de pups kunnen ook geboren worden vanaf 59 tot 67 dagen na dekking. Bij de hond geldt in het algemeen: hoe meer pups, des te korter de dracht. Als de dracht minder dan 59 dagen of meer dan 67 dagen duurt, moet de dierenarts gewaarschuwd worden. Als de pups te vroeg geboren worden, kunnen ze in de problemen komen. Als de dracht te lang duurt, kunnen zowel de teef als de pups het moeilijk krijgen bij de geboorte. De dierenarts kan bepalen of het verstandig is nog iets langer te wachten, of dat het noodzakelijk is om dan een keizersnede te doen. Soms doet ze maar alsof... Het is ten eerste belangrijk te weten of een teef na dekking inderdaad drachtig is. Ook als een teef niet drachtig is, zal ze zich na de dekking gaan gedragen alsof ze wel drachtig is: ze kan zelfs na 9 weken doen alsof ze pups krijgt en met knuffels gaan slepen alsof het haar pups zijn. De melkklierpakketten raken gezwollen en ze kan ook melk gaan geven. Dit fenomeen heet schijndracht. Schijndracht kan erg vervelend zijn voor de teef, maar gelukkig kan het effectief behandeld worden met medicatie. Het is dan verstandig contact op te nemen met onze kliniek. Wanneer weten we meer? Op onze kliniek kan vanaf de 28ste dag na dekking een echo worden gemaakt om de dracht vast te stellen. De grootte van het nest kan geschat worden, maar de grootte van nesten met meer dan 5 puppies kan niet exact worden bepaald. Na ruim 6 weken kan ook een röntgenfoto gemaakt worden om te bekijken hoeveel puppies er zijn. Vanaf dan is het skelet van de pup zover ontwikkeld (verkalkt), dat het zichtbaar wordt op een röntgenfoto. Tijdelijk een nieuw bed De teef moet wennen aan een plaats waar ze rustig kan werpen, enkele weken voor de pups verwacht worden. Hiervoor is een werpkist zeer geschikt. Dit is een kist waar de teef en haar pups gemakkelijk in passen. Aan de voorkant is de rand zo laag, dat de teef er gemakkelijk in kan. De rand is wel zo hoog dat de pups er niet uit kunnen. Veel teven hebben graag een werpkist die overdekt is. Ze voelen zich dan meer beschermd. De lichaamswarmte wordt zo beter vastgehouden. Deze overdekking moet er dan wel gemakkelijk afgehaald kunnen worden. In de natuur graven wolven ook ondergrondse holen om hun jongen te werpen. Als bodembedekking adviseren wij u celstofmatten. Dat het belangrijk is om de kist vaak te verschonen, spreekt voor zich. De kist moet op een rustige, tochtvrije en niet te koude plaats staan. Het is belangrijk dat pasgeboren pups het warm genoeg hebben. De teef zorgt in belangrijke mate voor de directe warmte. Als het toch nog te koud is, zullen de pups veel piepen en rondkruipen, op zoek naar warmte. Een kruik (met een handdoek eromheen) van 40°C kan dan voor wat extra warmte zorgen. Daarnaast zijn warmtelampen of warmtematten ook zeer geschikt. Het gaat beginnen De geboorte zelf is in te delen in drie fasen: de voorbereidingsfase, de ontsluitingsfase en de uitdrijvingsfase. In de voorbereidingsfase bereidt de teef zelf de komst van haar pups voor. In veel teven zit nog de drang om een hol te graven. Ze doen alsof ze een hol graven in de dekens of kranten in de werpkist. Er zijn teven die inderdaad buiten een hol gaan graven, als ze daar de kans voor krijgen. Dit graven, of nestbouw gedrag, wordt afgewisseld met 'normaal' gedrag. De teef zal zich ook vaak likken, voornamelijk aan de vulva. Dit gedrag komt ook voor bij de schijndracht. De teef kan slijmerige uitvloeiing verliezen uit de vulva, dit kan al 1-2 dagen voor de bevalling aanwezig zijn. In de ontsluitingsfase heeft de teef weeën. De weeën beginnen 12 tot 24 uur voordat de pups geboren worden. De lichaamstemperatuur daalt nu ook zo'n 1°C graden. Deze weeën zorgen ervoor dat de baarmoedermond opgerekt wordt. De dieren hebben minder trek dan normaal en ze plassen en ontlasten veel, waarbij de ontlasting wat dunner kan worden. Laat ze daarom veel uit, of beter nog, zorg dat ze zelf naar buiten kunnen om hun behoefte in de tuin te doen. Vlak voor de uitdrijvingsfase begint, zal de ademhaling sneller gaan en kunnen de teven ook gaan braken. De uitdrijvingsfase begint op het moment dat de teef mee gaat persen met de weeën. Dit meepersen is het gevolg van een reflex, welke wordt veroorzaakt door een puppy die in de bekkenholte ligt. Tijdens een wee zal de teef meerdere malen persen. Ze houdt de staart af om meer ruimte in de bekkenholte te krijgen. Meestal ligt de teef, maar ook gehurkt en staand persen kan voorkomen. Reu zijn: een belangrijke taak De eigenaar vervult tijdens de geboorte eigenlijk de rol van reu. Dit betekent voor de teef dat er iemand in de buurt is die zij vertrouwt en die haar zal beschermen. Hierdoor zal de teef zich veel meer op haar gemak voelen tijdens de geboorte. Het is wel belangrijk dat de eigenaar het vertrouwen ook geeft. Dus niet in paniek raken, maar rustig en vooral geduldig blijven. Er zijn vele gevallen bekend waarbij de eigenaar tijdens de geboorte wegging, waardoor deze veel langer duurde of zelfs lange tijd stopte. Het is verstandig als eigenaar om tijdens het geboorteproces een (schriftelijk) verslag bij te houden. Belangrijke informatie is het begintijdstip wanneer de teef begon met persen, wanneer de pups geboren werden en eventuele bijzonderheden en het tijdstip waarop deze gebeurden. Het waarnemen is erg belangrijk, maar niet te snel ingrijpen ook! Door het bijhouden van de gebeurtenissen is het makkelijker om met de dierenarts te overleggen en te bepalen wanneer er moet worden ingegrepen. Hoe gaat het normaal? Het persen kan lang duren, voor de eerste pup kan dit 1- 1,5 uur in beslag nemen. De volgende pups moeten, als er vaak en krachtig geperst wordt, in een half uur geboren worden. Teven nemen na de geboorte van elke pup echter meestal een kortere of langere pauze, waarin niet geperst wordt. Daarom duurt het gemiddeld drie kwartier tussen de geboorte van twee pups. De pauze waarin niet geperst wordt, mag wel twee tot drie uur duren. Teven kunnen tijdens deze periode in slaap vallen, waardoor het nog wel langer kan duren voor ze weer begint met persen. Als een teef al lang aan het persen is, en de pup is deels zichtbaar, dan kan voorzichtig geprobeerd worden de teef een beetje te helpen. Dit mag uiteraard alleen gebeuren door iemand die al enige ervaring heeft. Geef zelf nooit weeënbevorderende middelen. Deze kunnen meer kwaad dan goed doen en mogen alleen na onderzoek door een dierenarts worden toegediend (indien nodig). Het vruchtwater kan een donkergroene kleur hebben. Dit is niet afwijkend, maar wordt veroorzaakt door afgebroken bloed. Professionele hulp is gewenst Het is noodzakelijk in de volgende gevallen de dierenarts te bellen:
Na de geboorte: de nageboorte Elke pup heeft een eigen nageboorte. De nageboorte wordt als regel na elke pup geboren. Soms gebeurt het dat er eerst twee pups komen en dan pas twee nageboorten. Meestal zit de nageboorte nog aan de pup vast. Maar omdat de nageboorte niet meer met de teef is verbonden, krijgt de pup na de geboorte geen zuurstof meer via de navelstreng. De teef eet de nageboorte op, en deze breekt af op een zwakke plek in de navelstreng. Als dit niet gebeurt, stopt de teef met eten als ze bij de pup is gekomen. Laat de teef niet teveel nageboorten opeten (maximaal 3-4), aangezien ze hier diarree van kan krijgen. Als een jong nog in de vruchtvliezen zit bij de geboorte, bijt de teef deze stuk. Als de teef het niet kan, zoals bij sommige onervaren teven en sommige rassen (vaak kortschedelige rassen) het geval is, moet de eigenaar dit doen. Ook het verbreken van de navelstreng moet soms door de eigenaar gebeuren. Doe dit vrij ver van de buik van de pup, om inscheuren in de buik te voorkomen. Als de teef haar pups niet droog likt, moeten ze ook goed drooggewreven worden. Als een pup geboren is, zal deze direct op zoek gaan naar de tepels van de teef, om z'n geboorte met een lekkere slok melk te vieren! Wanneer er veel slijm in de bek aanwezig is, dan moet dit uitgezogen worden met speciale slijmuitzuigers. Het is belangrijk dat alle pups gewogen worden na de geboorte en dat dit gewicht genoteerd wordt. Vervolgens is het verstandig om de pups iedere dag te wegen. In principe moet het gewicht van de pups iedere dag toenemen. De eerste dag na de bevalling kan een pup soms wat lichter zijn dan de dag ervoor. Belangrijk is dat er de dag erna wel weer een stijging is waargenomen in het gewicht. Is de pup de tweede dag ook lichter, of op hetzelfde gewicht, dan kan er iets aan de hand zijn. Bijvoorbeeld te weinig melkgift door de teef of te weinig zuigreflex bij de pup(s). Ook als er heel veel pups zijn, kan het zijn dat de teef niet voor alle pups genoeg melk heeft. Het kan dan soms nodig zijn om een pup bij te gaan voeden met kunstmelk. Als vuistregel kan worden aangehouden dat er per dag ongeveer een groei van 10% van het lichaamsgewicht is. Op 10 dagen na de geboorte gaan de ogen open en is de pup in lichaamsgewicht verdubbeld. De eerste 14 dagen na de bevalling heeft de teef nog uitvloeiing uit de vulva dat van roodgroen gekleurd naar een heldere kleur overgaat. Deze uitvloeiing moet na 3 weken over zijn en mag niet stinken. Neem contact op met de dierenarts:
|
