|
Het onvruchtbaar maken van een teef d.m.v chirurgische ingrijpen wordt vaak omschreven als sterilisatie. Bij sterilisatie worden alleen de eileiders afgebonden waardoor de teef onvruchtbaar wordt maar nog wel loops. Bij de teef wordt bijna altijd gekozen voor het verwijderen van de eierstokken. In feite is castratie het juiste woord voor de operatie.
Loops?
Een teef wordt op gemiddelde 6 a 18 maanden leeftijd loops, kleine rassen worden eerder loops dan grote rassen. De teef wordt haar hele leven gemiddeld 2 keer per jaar loops.
De verschijnselen tijdens de loopsheidsperiode zijn:
- vaak kleine plasjes maken
- onzeker gedrag
- de vulva zwelt op
- enkele dagen later begint ze bloed te verliezen uit de vulva (dit duurt ongeveer 1-3 weken)
- de teef wordt aantrekkelijk voor reuen
In deze periode is de teef enkele dagen vruchtbaar, meestal rond de 11de en 13de dag na het begin van de bloeding, maar dit kan ook eerder of later zijn.
Ongeveer 6 tot 8 weken na de loopsheid kan de teef schijndrachtig worden; ze gedraagt zich alsof ze een nestje gaat krijgen. De melkklieren zwellen op en kunnen zelfs melk gaan geven. De teef kan afwijkend gedrag vertonen of de indruk geven dat ze erg ziek is. Dit kan inhouden dat de teef slecht eet, niet wil wandelen, onrsutig, graven, slepen met knuffels en dat ze haar speelgoed bewaakt.
Er kunnen verschillende redenen zijn om de loopsheid te voorkomen:
- de loopsheid is lastig; bloedverlies in huis en reuen om het huis
- er bestaat altijd een kans dat de teef gedekt wordt
- het is onhygiënisch
- het gedrag verandert volledig; ze kan zich onzeker, agressief of zielig gaan voelen
De loopsheid van de teef kan worden voorkomen door:
1. De prikpil
De prikpil (injectievorm) onderdrukt continu de loopsheid. Met deze injectie kan 3 á 4 maanden na de eerste loopsheid worden begonnen en moet vervolgens 5 á 6 maanden worden toegediend.
Het nadeel van de prikpil is dat de teef vergrote kans krijgt op:
- melkkliertumoren; vaak gaat het om tumoren die in een later stadium kwaadaardig kunnen worden
- (levensbedreigende) baarmoederontsteking
- suikerziekte
2. Castratie
De voordelen hiervan zijn:
- de teef wordt niet meer loops
- niet meer de hond 2x per jaar, gedurende 3 weken tijdens de loopsheid aan de lijn te houden ter voorkoming van weglopen en ongewenste dekking
- 100% garantie dat de teef niet drachtig wordt
- de teef wordt niet meer schijndrachtig
- meer dan 99% minder kans op melkkliertumoren als de teef voor de eerste loopsheid wordt gecastreerd
- geen kans meer op (levensbedreigende) baarmoederontsteking
- minder kans op het onstaan van suikerziekte
- de levensverwachting is hoger
En de nadelen:
- de operatie is definitief
- elke operatie heeft risico's, echter met de huidige middelen zijn de risico's zeer klein
- de kans op overgewicht neemt toe. Het is zinvol gecastreerde teven bewust minder te voeren en voldoende lichaamsbeweging te geven
- de vachtstructuur kan veranderen. De vacht wordt dan wat dikker en krulleriger. Ook lijkt het vaak alsof de vacht zijn waterafstotende kwaliteit enigszins verliest.
- het karakter kan veranderen. De teef staat na de castratie minder onder invloed van vrouwelijke geslachtshormonen en lijkt zich in sommige gevallen wat dominanter gedragen.
- soms kan bij de teef op latere leeftijd na de castratie onbewust urineverlies ontstaan. Dit komt voornamelijk bij grote honden
Wanneer castreren:
Het is aan te raden om de teef op jeudige leeftijd te laten castreren. In veel gevallen zal de operatie op een leeftijd van 6-7 maanden de voorkeur hebben (voor de 1e loopsheid). Soms kiezen we liever voor operatie na de eerste loopsheid. De beste periode is dan 100 dagen na de loopsheid. Een castratie vlak voor, tijdens of vlak na de loopsheid is af te raden: de baarmoeder is dan erg gezwollen en sterk doorbloed dat er een groter risico bestaat voor bloedingen tijdens de operatie. Het beste kunt u even met de dierenarts overleggen wat voor uw hond het beste is.
N.B. het is een misverstand dat het beter is voor de teef eerst een nestje te krijgen voordat ze geholpen wordt.
Hoe verloopt de operatie:
Op de dag dat de teef gecastreerd wordt brengt u haar op het afgesproken tijdstip bij de dierenarts en wordt ze opgenomen. Gedurende 12 uur voor de operatie mag de hond niet eten, wel drinken. Zo kort mogelijk voor de operatie dient de hond uitgelaten te worden om haar behoeften te doen. De teef krijgt voor de operatie een injectie met narcosemiddel, waardoor ze gaat slapen. Als de teef slaapt wordt ze naar de operatiekamer gebracht. In de operatiekamer wordt ze aangesloten aan bewakingsapparatuur en wordt er een tube in de luchtpijn gebracht om zuurstof toe te dienen en eventueel gasnarcose. De operatie gebeurt onder volledige narcose en is pijnloos. Ook krijgt de teef een injectie met antibiotica en een injectie met pijnstiller toegediend. Er wordt een klein gebied geschoren, gewassen en steriel gemaakt, waarna de teef klaar is voor de operatie. Via een klein sneetje in de buikwand worden de eierstokken en als daar een reden voor is ook de baarmoeder verwijderd. Het sneetje wordt vervolgens gehecht met oplosbaar hechtmateriaal. De duur van de operatie is afhankelijk van de teef (grootte, ligging eierstokken ed.). In de meeste gevallen duurt de castratie ongeveer 30-40 minuten.
Het gebied om de wond wordt schoongemaakt en er wordt een pleister op de wond geplakt. Als de teef scheeruitslag heeft wordt er wat verzachtende zalf op de huid gesmeerd.
Als de teef wakker begint te worden wordt ze onder een warme lamp en op een warmte mat gelegd om uit te slapen. Wanneer de teef goed wakker is mag ze weer naar huis, waar ze verder kan herstellen.
Het herstel van de wond is volledig afhankelijk of de hond van de wond afblijft, daarom krijgt de teef een kraag om of een medical pet shirt aan.
Ophalen:
Als u uw teef komt ophalen, wordt u het een en ander uitgelegd over het verloop van de operatie, de kraag / medical pet shirt, eten en drinken en uitlaten. Ook zal er met u een afspraak worden gemaakt om na 10 dagen de hechtingen bij uw hond te verwijderen. Verder krijgt uw hond pijnstillers en antibiotica mee. In de nazorgbrief kunt u alles nog eens rustig nalezen.
|
