Hypothyreoïdie (=verminderde werking van de schildklier)

Een te traag werkend schildklier bij de honden noemen wij hypothyreoïdie. De schildklier bestaat uit twee kwabben die zich voor en opzij van het bovenste deel van de luchtpijp bevinden. De schildklier maakt een hormoon die een belangrijke rol speelt bij de regulering van de stofwisseling.

Hypothyreoïde
Bij een hypothyreoïdie wordt er te weinig schildklierhormoon thyroxie  (T4) geproduceerd en de stofwisseling is dan vertraagd. De werking van de schildklier wordt vanuit de hersenen geregeld door middel van het schildklier stimulerend hormoon TSH. De oorzaak van hyperthyreoïdie kan zowel in de schildklier zelf liggen (in 95% van de gevallen) als in de hersenen (in 5% van de gevallen).

Symptomen
De symptomen zijn uiteenlopend zoals:

• Sloomheid, een verminderd uithoudingsvermogen en meer behoefte aan slaap
• Gewichtstoename zonder een verhoogde voedselopname
• Huidproblemen zoals schilfering en haaruitval met vaak symmetrisch kaalheid
• Vochtophoping rond het hoofd
• Hartproblemen zoals trage en zwakke hartslag
• Wisselende kreupelheid
• Droevige gelaatsuitdrukking

Het stellen van een diagnose
De diagnose wordt gesteld door meting van het schildklierhormoon (T4) en het schildklier stimulerend hormoon (TSH) in het bloed.  Wanneer het T4 laag en het TSH hoog is spreekt men van hypothyreoïdie.

Er zijn een aantal medicijnen die een invloed kunnen hebben op de T4 waarde in het bloed. Ook andere ziekten, zoals een bijnierafwijking (ziekte van Cushing) kunnen het schildklierhormoon verlagen. Daarom is het belangrijk om bij twijfel eerst op deze ziekte te testen.

Behandeling
De meest toegepaste behandeling bestaat uit het toedienen van tabletten met kunstmatig schildklierhormoon (Forthyron). De schildklier kan zichzelf niet herstellen waardoor deze behandeling levenslang nodig is. Wanneer een hond teveel schildklierhormoon toegediend krijgt, ontstaan er klachten als vraatzucht, gewichtsverlies, veel drinken en plassen. Wanneer er controle moet plaatsvinden, zal in overleg gaan met de dierenarts.